Het is jammer dat maatschappelijk werk zo onbekend is in het bedrijfsleven. Maatschappelijk werkers kunnen echter veel verzuim voorkomen. Maatschappelijk werkers zijn bij uitstek de mensen waar medewerkers zich meestal veilig genoeg voelen om te zeggen wat ze werkelijk bezig houdt. Ook bij conflicten of onduidelijke ongenoegens krijgen zij boven tafel wat er speelt. En zij waren de mediators toen er nog geen "mediators" bestonden!

Verzuim betekent al gauw hoge kosten. Daar waar de problemen nog niet onoverkomelijk zijn, maar wel vervelend, kan een maatschappelijk werker vaak snel ingrijpen. Mensen ervaren verwijzing naar een maatschappelijk werker vaak minder problematisch, als men naar een psycholoog wordt gestuurd denkt men al snel dat men als "gek" of tenminste als "ziek" wordt gezien.

Het mooie van maatschappelijk werkers is dat zij meestal uitgaan van het normale leven, d.w.z.: men werkt en daarnaast is er een probleem(pje). Men gaat uit van de sterke kanten van de client, richt zich minder op "ziekte" en meer op "mogelijkheden". Een positieve benadering dus.

Dit geeft medewerkers een prettiger gevoel over zichzelf, de mogelijkheid om iets te kunnen bijdragen en minder "overgeleverd aan" een bepaalde situatie. Op zich is dat al versterkend en helend.

Ik vind het dan ook jammer dat er in het bedrijfsleven zo weinig (en/of zo laat) gebruik gemaakt wordt van maatschappelijk werkers. Juist preventie is een ijzersterke kant van het maatschappelijk werk.